آن چه مسلم است این كه همه انسان‌ها در آخرین لحظات عمرشان حرف‌هایی برای گفتن دارند اما این كه این حرف‌ها در چه شرایط و موقعیتی ‌بر زبان‌ها رانده می‌شود نیز بر نوع سخنان تأثیر می‌گذارد. 

 نمونه سخنان اعدامی‌ها 

مردی گفته بود: " از خانواده‌ام می‌خواهم مراقب یكدیگر باشند و همه آن‌ها را دوست دارم".

دیگری گفته: "‌این سرنوشت است این زندگی است من در انتظار شما هستم اما شما مرا فراموش كنید".

یك مرد سیاهپوست: "‌پدر مرا به خانه ات ببر من برای رفتن حاضرم".

مردی سفید‌پوست: "‌ای مرگ شتاب كن".

مردی سفید‌پوست: "‌من گناهكارم و مجازاتم مرگ است پس ای شاهدان زنده مردنم را به نظاره بنشینید".

مرد قاتل: "‌چهره قربانیم را هرگز فراموش نمی‌كنم لبخند او در ذهنم است پس بهتر است به سوی او بشتابم".

مادری كه فرزندش را كشته بود: "‌فرزندم تورا دوست دارم. نمی‌خواستم بمیری‌. منتظر باش كه به تو می‌پیوندم".

قاتلی جوان: "‌شیطان در كمین است. مراقب باشید در وجودتان رخنه نكند تا به سرنوشت من دچار شوید".

قاتل یك نوزاد: "‌چه می‌توانم بگویم مگر من به انسانی كه كشتم پیش از مرگ مجال سخن دادم پس حقی برای ادای كلام ندارم".