دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده است تقويمش پر شده بود و تنها دو روز تنها دو روز خط نخورده

باقي بود
پريشان شد و آشفته و عصباني نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد

.
داد زد و بد وبيراه گفت ،خدا سكوت كرد

 
جيغ كشيد و جار و جنجال راه انداخت

 
خدا سكوت كرد

 
آسمان و زمين را به هم ريخت

 
خدا سكوت كرد

 
به پر و پاي فرشته ها و انسان پيچيد

 
خدا سكوت كرد

 
كفر گفت و سجاده دور انداخت

 
خدا سكوت كرد

 
دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد

 
خدا سكوتش را شكست و گفت : عزيزم

 
اما يك روز ديگر هم رفت

 
تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي

 
تنها يك روز ديگر باقي است

 
بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن

 
لا به لاي هق هقش گفت : اما با يك روز ؟

 
با يك روز چه كار مي توان كرد ؟

 
خدا گفت : آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند ، گويي كه هزار سال زيسته است

 
و آنكه امروزش را در نمي يابد ، هزار سال هم به كارش نمي آيد

 
و آنگاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت

 
حالا برو و زندگي كن

 
او مات و مبهوت به زندگي نگاه كرد كه در گوي دستانش مي درخشيد

 
اما مي ترسيد حركت كند ، مي ترسيد راه برود ، مي ترسيد زندگي از لاي انگشتانش بريزد

 
قدري ايستاد

 
بعد با خودش گفت : وقتي فردايي ندارم ، نگه داشتن اين يك روز چه فايده ايي دارد

 
بگذار اين مشت زندگي را مصرف كنم

 
آن وقت شروع به دويدن كرد

 
زندگي را به سر و رويش پاشيد

 
زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد

 
و چنان به وجد آمد

 
كه ديد مي تواند تا ته دنيا بدود

 
مي تواند بال بزند

 
مي تواند

 
او درآن يك روز آسمان خراشي بنا نكرد ، زميني را مالك نشد ، مقامي را به دست نياورد

                                                                اما                                                                     
اما درهمان يك روز دست بر پوست درخت كشيد ، روي چمن خوابيد

 
كفش دوزكي را تماشا كرد ، سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد

 
و به آنها كه او را نمي شناختند سلام كرد

 
و براي آنها كه او را دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد

 
او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد

 
لذت برد و سرشار شد و بخشيد و عاشق شد و عبور كرد و تمام شد

 
او در همان يك روز زندگي كرد

 
اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند

کسی به اندازه یک روز واقعی زندگی کرده و نفس کشیده  است

امروز او در گذشت ، كسي كه هزار سال زيسته بود...

 

 با نگاهت تو زدی  اتش به جونم چرا ؟حالا دیگه نمیخوای پیشت بمونم چرا ؟گل باغ دلمو چرار پر میکیمن روگریه میندازی چشمامو تر میکنیحس میکن که دردمن ازدر مون گذشته امین لولو

کاش قلبم درد پنهانی نداشت

چهره ام هرگز پریشانی نداشت

برگهای آخر تقویم عشق

حرفی از یک روز بارانی نداشت

کاش می شد راه سخت عشق را بی خطر پیمود و قربانی نداشت

اشکهایم را برایت می فرستم تا بدانی درددل بالاترین دردهاست

پائیز را دوست دارم چون فصل غم است

_{غم را دوست دارم چون اشک دل است}                                                                

 _{اشک را دوست دارم چون گواه دل است} 

_{دل را دوست دارم چون محبت را به من آمو خت}                                             

  _{محبت را دوست دارم چون تورو دوست دارم}

_{وتو رو دوست دارم بی انکه بدونم چرا؟}

توی این دنیای بی حاصل بودن
با همه شکستگی های دل من
با همه تلخی قصه تو و من
من که حیفم میاد از گلایه کردن
ارزش گلایه من بیش از اینهاست
نه برای اون کسی که اهل سوداست
کسی که لحظه به لحظه رنگ دنیاست
من ساده به خیالم از خود ماست
سهم من از تو چه بوده غیر آزار
تویی که دنیا برات شده یه بازار
من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار

تورو باید می شناختم که هزارتا چهره داشتی
روی احساس دل من داشتی قیمت می ذاشتی
تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست
چینی شکسته دل دیگه پیوند شدنی نیست

میخواهم بهانه باشم میخواهم نگاه باشم دوست دارم طعمه باشم یا که عریان

میخواهم لمس شوم میخواهم فریاد شوم میخواهم عمق پریشان نگاهت شوم

نمیدانم چه میخواهم فقط میدانم امروز میخواهم خودم نباشم

خیس باران باشم شور دریا باشم موج ساحل باشم اشک عاشق باشم اما خودم نباشم

آری خودم نباشم از خودم خسته ام

از خودم گریزان از خودم داغدارم

میخواهم برادر هیچکس ٫ دوست هیچکس و عشق هیچکس نباشم

میخواهم امروز نگاه باشم به دستی

میخواهم اشک باشم به چشمی

عشق باشم به قلبی

روح باشم به جانی